عزيزكم چه خوب اما چطور ميتوني اينطور با اطمينان بگي؟

ویسنده: ح ا م د

همیشه چیزایی قشنگن که با چشمای معمولی نمیشه دیدشون. ......از توضیحت ممنون. البته داشتن فلسفه در نوشته ها همیشه مخاطب و گیج میکنه و به نگاه های بیشمار این فرصت و میده که چند بار مطالب و بخونن. ولی
نکنه نوشته هات فقط تجربه های زندگی خودت باشه.....باید به جای همه ادما زندگی کنی. دغدغه تو ....توئی که مینویسی نباید خودت باشی. باید مردم باشن.هنرمند واسه خودش زندگی نمیکنه.البته شما استادین و گفتن این مباحث جنبه درد و دل و داره.
سعي ميكنم حامد جان خودم جايگزين هم كنم. اما مگر هر آدمي 1 سرزمين نيست و هر سرزمين هزاران آدم؟! مگر هر آدم 1 قصه پر ماجرا نيست؟





از همه دوستاني كه ميان و ميخوانند و نظر ميدن ممنونم و دوستشون دارم خيلي خيلي خيلي زياد.

او جون میخوام دزدی ادبی کنم. تیکه های از ۱ داستان که هیچ وقت نخوندم اما ... اما اینبار جمله های آشنایی که لمسشون کردم برام درخشان شدن . میخوام اینبار اینا رو بزارم.

آن قدر عذاب نمی کشد که ببیند عزیزش در مقابل چشمانش قطره قطره آب می شود و رو به فنا می رود و هیچ کاری از دست آدم برنمی آید، غیر از نگاه کردن به آن ویرانی

اشک هایم را پنهان می کردم. حتی سعی می کردم تمام رنج و ترسی را که در وجودم هست از نگاهم پاک کنم، در چنین مواقعی بود که از حرف ها و رفتار تصنعی ام کلافه می شدم

بعضی وقت ها از فشار غم و فرو خوردن بغض های سنگینی که گلویم را می سوزاند، به شدت احساس خفگی می کردم، خفگی ای که فکر می کردم نه با اشک که با فریاد هم از بین نمی رود، و بالاخره زمانی رسید که دیگر نتوانستم تحمل کنم.

بعضی وقت ها از فشار غم و فرو خوردن بغض های سنگینی که گلویم را می سوزاند، به شدت احساس

از صدایم خودم هم ترسیدم. مثل صدای آدم هایی که لرز دارند، جویده جویده و مرتعش، انگار از ته چاه می آمد

. و من می خواستم بگویم تا شاید کمی از این اندوه کم شود

لرزیدم و اشک ریختم و گفتم، اختیار زبانم دست خودم نبود، می خواستم ساکت شوم. اصلا دلم می خواست خفه شوم، اما نمی توانستم.

انگار دلم می خواست با گفتن این حرف ها سبک شوم یا دلداری شوم

دلم می خواست بگوند که اشتباه می کنم، که همۀ این چیزها می گذرد،

و به تلخی دردناک حقیقتی که در آن ها بود، و به راهی که غیر از ادامه اش چاره ای نداشتم، فکر کردم

با چشم هایی خیس از اشک به آسمان دلگیر عصر جمعه خیره شدم، .وبا تمام وجودم از خدا یاری طلبیدم

بایست از عهده اش برمی آمدم. ملتمسانه به آسمان خیره شده بودم و خدا را صدا می زدم تا کمکم کند که بتوانم .... و آن وقت با درهم شکستگی به تلاش ادامه دادم و بايد راهي ميساختم... آيا راه را خواهم ساخت؟

عاشقتم عزیزممممممممممممممممممممممممممممممممممم. تو ای که در روز ۱۰۰۰ بار  بهم میگی دوستم داری.

او جون زيبا ي من نميدونم چرا به دلت نيست كه حرفام رو امروز اينجا بزارم . اگه بود اين همه پاك نميشد. ۲بار .

او جون فقط دلم ميخواد منو بغل كني و ببوسي و من تا صبح تو بغلت گريه كنم و تو با موهام بازي كني و من فقط به آينده فكر كنم . آخرشم  منو بغل بگيري و با هم به سمت آينده بريم . ميدونم با تو ميرسم . ميدونم هرچي پيش بياد هر كسي بياد و بشكنه يا بريزه يا بسوزونه يا بخواد منو اسير غم كنه اگه تو با من باشي خودش ميره كنار . ميدونم وقتي ميخندم قند تو دلت آب ميشه. و اشكام ... . 

يادت باشه او جون تو تنها كسي هستي كه من دارم  توي اين همه تنهايي و واقعه تنهام نزار . نزار بپوكم و آخر سر خاكستر من رو باد برات بياره.

راستي كاش ۱ هديه زيبا به سنگ صبور بدي آخه بار ها ديدم يواشكي فرستاديش تا تنهايي از پا درم نياره .

او جون ميدونم كه دوستم داري از خودم بيشتر . من هم دوستت دارم از همه بيشتر....

چقدر دلم  وقتايي كه توي  آغوش پر مهرت خوابم ميبرد  تنگ شده .

او جون از پیش خانواده ام برم . میخوام از پیش تمام کسانی که من رو میشناسن برم. برم و توی ۱ نقطه از زمین به تنهایی زندگی کنم تا روزی که دوباره برگردم به همونجایی که ازش آمدم.

او جون فقط با هام بیا ... بدم تو هیچ جا نمیتونم برم . طاقت ندارم. کمکم کن تا چمدونم رو ببندم و راهی سفر شم.

او جون نمدونم چی شد که افتادم ِ باور کنم نمیخواستم بشکنه . اصلاْ نمیدونم کجاش شکسته . چی؟ نه کارش از ۱ ترک گذشته شکسته . دارم میبینم امید چطوری داره از میون شکستیگش فرار میکنه. دلم میخواد  ببرمش ۱ گوشه از دنیا که هیچ کسی نباشه اون وقت بشینم و با گرمای مهربونیت آروم آروم درمونش کنم . کاش میشد. دلم میخواد برم ۱ گوشه از دنیا که هیچ کسی نباشه الکی ازم بپرس چرا بلند بلند گریه میکنم یا بلند بلند میخندم .  جایی که کلمه انتخاب رنگش عوض شده باشه. شاید لاجوردی باشه... . دلم میخواد ۱ جایی برم که لازم نباشه کسی دوستم داشته باشه و کسی رو دوست داشته باشم . جایی که خیلی زود تموم بشه و من بیام پیشت. دلم میخواد برم جایی که لازم نباشه سبزی چمن هاش و پاهای برهنه ام رو برای کسی ترجمه کنم. جای که دیگه لازم نباشه خودم با تو یا بی تو تعریف کنم. جایی که وقتی نگاه میکنم آدمی نباشه که بخواد خوشو با همه عشق و نفرتش از بقیه مخفی کنه.

اینا رو بیخیال ببینم تو چسبی نداری که باهاش این شکستگی رو رفوع کنم؟

او جون امروز شنيدم كه ظرف وجودم كوچيكه . نميدونم شايد نياز به استراحت دارم . شايد بعد از استراحت هرگز دوباره شروع نكنم . چه تلاطمي !!! چقدر ناراحت بودم  !!! چقدر بي حركت !!! شايد او جون زيباي من دوست داره جوجه عقابش مثل ۱ جوجه مرغ زندگي كنه؟! شايد هم نه ...

آهاي آقاي زماننننننننننننننننننننننننننننن

صداي منو ميشنوي ؟ بايد سرعتت رو زياد كني دارم خسته ميشم.

با ۱ احتمال قلبم پر از ترس شد . ترس از اینکه کسی فکر کنه من کسی هستم غیر از من یا حتی اینکه اتفاقات زندگی و  کار من رو به چیز دیگه ای تعبیر کنه. حالا دلم از گریه پر شد . گریه ام شاید از ترس نباشه اما میتونه از این باشه که هر چی جهل من از تو بیشتر بشه او جون  دروغی قوی تر میشه و کم کم مثل سرطان توی همه ی وجودم می پیچه. اما من میدونم او جون  مهربون من  اینقدر منو دوست داره که نمیزاره هیچ کدوم از این احتمالا من رو اذیت کنه....

آب کم جو تشنگی آور بدست                                                 

                                           تا بجوشد آبت ار بالا و پس

چقدر ما از ترس/شجاعت میترسیم ...

چقدر ما از تغییر/پیشرفت میترسیم ...

چقدر ما از حرف/سکوت میترسیم ...

چقدر ما از شادی/غم میترسیم ...

چقدر ما از حقیقت/خود میترسیم ...

چقدر ما از مرگ/ زندگی میترسیم ...

چقدر ما از بدبختی /خوشبختی میترسیم ...

چقدر ما از تنهایی / با هم بودن میترسیم ...

چقدر ما از خدا میترسیم ...

اه........... خسته شدم . چقدر من ترسوام .من ترسناکم یا این کلمه ها که با کم و زیاد شدنشون میتونم سرزمین وجودم رو آباد یا خراب کنم؟ سرزمین وجودم ترسناکه یا کسانی که دوستم دارند یا حتی کسانی که با دیدن من حالشون بهم میخوره؟ واقعاْ این منم ؟ نه معلومه که نیستم . من " راسپیوتین " بزرگ با لمس گرمای عشق معشوقی مثل تو " او جون " میخواهد بزرگترین تصمیم زندگی ام را بگیرم. می خواهم اتوبانی سرسبز به نام " راسپوتین " بسازم و موهایم را در باد حاصل ازسرعت بیتل کوروک نقره ای  رنگم به رقصونم . دیگه نمیخوام با یه راننده نا شناس و یه پیکان جوانان آبالویی قراضه توی کورهراه  بی آب و علف عادت ها و ترسها  توی ترافیک انسانی آدمهایی گیر کنم که فکر میکنن با مشقت و  فلاکت و احساس ملال آور بدبختی آدم های خوبی هستند. میخواهم همه بدانند خدایی به ژرفای تو شادی من رو دوست داره . میخوام به همه نشون بدم تو من را برای معجزه کردن آفریدی . آفریدی تا الهه ی سرزمین خود باشم. میخوام همه بدونند خوشبختی نه آمپوره نه ژنتیک .

اولین پاورقی من :  او جون از هدیه ای دیروزت ممنونم.میدونم حسی رو داشتم میتونی درک کنی. احساس کردم من هم مثل اون پروانه کوچولو سبک شدم وقتی اون بین همه ی بچه های کلاس که داشتن صداش می کردن  پرزد و روی صورت من نشت بعد هم روی صندلی من نشست و تا وقتی که خواستند بگیرنش پر نزد. به خودم افتخار کردم.چه خنده ای پر شد توی هوای کلاس .

او جون ۱ نفر که نمی دونم کیه برام ۱ کامنت گذاشت . او جون وقتی خوندمش اندازه ۱ دنیا دلم برات تنگ شد. میدونم الان با همون لبخند زیبای همیشگی ات داری به من نگاه میکنی . خواستم بهت بگم عزیزترین - بهترین دوستم با همه وجودم  دوستت دارم . مرسی که همیشه با حضورت در کنارم روزی ۱۰۰۰ بار توی گوشم زمزمه میکنی که دوستم داری.

راستی مرسی که امدی با هام بازی کردی . خیلی بازی خوبی بود. میخوام تا آخر بازی برم . میایی دیگه! منتظرم نزاریا !!!!!!

او جون نمیدونم چرا اما هر سال وقنی تابستون میاد احساس میکنم دنیا کوچیک میشه . اندازه ۱ روستا . او جون میای خونمون تا امسال تابستون با هم بازی کنیم؟

او جون تو میدونی من چرا اینطوری کردم؟ آخه یکی نیست بگه احمق جون حالا که فرصتشو بدشت آوردی چرا با حماقت خودت لگد به این شانس میزنی هاااااااااااااااااااااااااااااااااااااان!!!!!!!!!!!۱

اینقدر الان حرسم از خودم در آمده که دلم میخواد جیغ بکشم.

او جون ۱ فرصت بده ماست مالی کنم.......

تازه مفهوم اينو فهيمدم كه چرا اون روز بهم گفتي حرف نسنجيده نزن. وقتي كسي رو شكستي خورده هاش اول دست خودت رو مي بره. اون زمان كه تو هم ميشكني.